Home

63_imagemblog (2).png

Religious scenes on Dutch and Portuguese tiles – similarities and differences

January 20th, 2021 | 18h00 [UTC] | Zoom platform [session to be held in English]

 

This talk will look at the wide range of religious scenes shown on Dutch and Portuguese tiles and examine how biblical stories and events in the life of saints have been depicted by Dutch and Portuguese tile painters over the centuries. There will also be an exposition of how tiles with religious scenes were used for devotional practices by Portuguese Catholics and Dutch Protestants in private and public locations.

 

Hans van Lemmen | President of the Tiles and Architectural Ceramics Society – TAC |

 

blogazlab.wordpress.com

Lees meer

PF_COVER_1280x720.jpg

61st Premio Faenza Talks by MIC Faenza are starting

 

Starting from January 14th, every Thursday at 4.00 p.m. the MIC will meet the most talented international artists working with ceramics, live on facebook and youtube

 

Starting from January 14th, 2021, every Thursday until March 24th, 2021 (4 pm), the "61st Premio Faenza Talks" will take place: a series of live presentations on the social networks Facebook and Youtube of MIC Faenza of the artists selected for the International Competition of Contemporary Ceramic Art - Premio Faenza.

 

Unfortunately, due to the ongoing health emergency, which makes international travel difficult, it was not possible to set up the exhibition. The Faenza museum decided to present the works selected in the competition through a series of live on facebook and you tube, open to all.  Beside that a printed catalogue richer in images and space dedicated to each artist, will be published.

 

The "61st Faenza Prize Talks" are a unique opportunity for the public to meet the main contemporary artistic themes applied to ceramic sculpture and to come into direct contact with over fifty artists from all over the world. The members of the jury will moderate the debate. The audience, who can ask questions and satisfy curiosity.

 

In the meantime, starting from 11th January 2021, every day from Monday to Friday, on the MIC social networks facebook and youtube each artist will be presented through his/her works and biography.

 

On Thursday, January 14th at 4 pm, the talk will be moderated by Claudia Casali, director of MIC, who will meet Safia Hijos, Paolo Porelli, Stephanie Marie Roos, Roy & Erez Maayan.

 

Safia Hijos, French, born in 1975, lives and works in Nîmes, France. Between rococo and pop culture, her sculptures and installations constantly play with the history of ceramics. The composition of the pieces, attached to the walls and even the ceiling, intertwine with the space tell an imaginative and colourful story. At the 61st Premio Faenza she was selected for "Supernature 10", which represents her inner garden, half vegetable, half animal.

 

Paolo Porelli, (Rome, 1966) began his expressive experience as a painter graduating from the Academy of Fine Arts in Rome and then moved on to ceramic sculpture as a response to a new need for physicality, volume and chromatic matter. For years, Porelli has been working on an anthropomorphic sculpture as a metaphor of reality, crossing his personal experience, perceptive dimensions and languages of art history. At the 61st Premio Faenza he was selected for "RefleX", an installation of 29 sculptures in terracotta, whose glazing was entrusted to the master potter Maurizio Tittarelli Rubboli, the current descendant of the historical Rubboli factory founded in Gualdo Tadino in 1873.

 

Roy Maayan & Erez Maayan, are two Israeli brothers, working both individually and as an artistic duo. Their work has been exhibited in museums, theatres, galleries and biennials around the world. At the 61 Premio Faenza they were selected for the performance "Play with me" part of an ongoing search for new modes of creation that challenge the boundaries between different media and between life and art.

 

Stephanie Marie Roos (1971) lives and works in Germany in Archen. She has been working with ceramics since 2011. The focus of her work is the depiction of man as a cultural being. Analysis that she carries out through the details of clothing and accessories. Her analysis is sociological and her question is to understand how the individual is searching for identity in a society that is not very solid. At the 61st Premio Faenza she was selected for "Europa and The Bull" a reflection on the constant growth of racism in European politics.

 

 

14th January, 4PM

Claudia Casali (director del MIC Faenza) meets Safia Hijos, Paolo Porelli, Stephanie Marie Roos, Roy & Erez Maayan

 

21rt January, 4PM

Irene Biolchini (guest curator MIC Faenza) meets Victor Agius, T-yong Chung, Ekaterina Panikanova.

 

28th Juanuary, 4PM

Judith Schwartz (Professor New York University) meets Jacqueline Tse, Laurey Ellen Finneran, Noemi Iglesias Barrios, Fausto Salvi, Helmie Brugman

 

 

Facebook (@micfaenza)

Instagram (@micfaenza)

Twitter (@micfaenza)

 

www.micfaenza.org

www.youtube.com/watch?v=-O0XNz-F4gg

Lees meer

Enoch_Wood_Mug-_A__Kuettner_lecture_2.jpg

And His Little Dog, Too: The Enoch Wood Pottery Memorialized on a Mug

Transferware Collectors Club January Lecture by Angelika R. Kuettner, Associate Curator of Ceramics and Glass at the Colonial Williamsburg Foundation

 

A recent addition to the collection of the Colonial Williamsburg Foundation provided the inspiration for this presentation about the prolific British potter, Enoch Wood. The charming child’s mug, transfer-printed in black, features an image of Wood and his son riding their horses, accompanied by their canine pet. Together, they view the family’s Burslem factory, humming with activity with smoke billowing from the bottle ovens, a testament to its success. This lecture will discuss the production of this prolific maker who supplied many American consumers, and will feature several transfer-printed wares used by Williamsburg residents in the early 1800’s.

 

In a monthly program of online lectures, experts in the field of ceramics will present scholarly talks on transferware topics to include, history, process, makers, patterns, marketing and distribution, as well as special collections. The lectures, designed to have broad appeal to ceramic enthusiasts worldwide, will be conveniently accessible online via the Zoom format. A unique presentation will be offered monthly. Each session will last one hour in duration and will include time for a lecture followed by Q & A.

 

Non-members are also welcome to view future Transferware Worldwide lectures: simply provide your email address to receive the Zoom links and news and information about future TCC programming.

 

www.transferwarecollectorsclub.org

Lees meer

Copier Likeurkaraf.jpg

Bijzondere aanwinst van Andries Copier in Kunstmuseum Den Haag

Conservator Jan de Bruijn vertelt

 

Minder bekend dan de op het Nieuwe Bouwen geïnspireerde ontwerpen van Andries Copier (1901-1991), met hun eenvoud, transparantie en kale functionaliteit, zijn enkele radicaal-experimentele ontwerpen.

 

Daaronder is een zeer in het oog springende meerblauwe likeurkaraf die, als onderdeel van een reeks producten, in samenwerking met zilverfabriek Gero wordt geproduceerd. Net als bij het terrarium ‘hergebruikte’ Copier in dit geval een eerder ontwerp. De likeurkaraf van het servies Wijnbes (1929) werd ontdaan van zijn aangezette voet en in een montuur geplaatst. Dat verzilverde montuur geeft de karaf echter een totaal andere uitstraling. Het ontwerp doet plots aan laboratoriumglas denken, en zou zo aan het Bauhaus kunnen zijn bedacht. Het idee om de karaf schuin in het montuur te plaatsen is vermoedelijk echter uit Scandinavië afkomstig.

 

De likeurkaraf is aandoenlijk in zijn subtiliteit. Het karafje meet niet meer dan 14 cm, en in zijn wankele en kwetsbare voorkomen is het bijna een wonder dat het overgeleverd is, temeer omdat het zo zeldzaam is. Waar andere producten uit de Gero-samenwerking prima verkopen, blijkt er voor dit vooruitstrevende ontwerp namelijk nauwelijks een afzetmarkt. Als gevolg daarvan wordt de productie al snel gestaakt.

 

Lange tijd is het avant-gardistische ontwerp alleen op papier bekend, totdat een nietsvermoedende particulier haar karafje in 2014 op Marktplaats aanbiedt. Wanneer de biedingen snel oplopen en verzamelaars over elkaar heen buitelen om het stuk te kopen, krijgt ze in de gaten dat er iets aan de hand moet zijn. Ze neemt contact op met het Nationaal Glasmuseum, dat het karafje uiteindelijk met steun van de Vereniging Rembrandt verwerft. Inmiddels zijn er nog twee andere exemplaren opgedoken, waarvan dit exemplaar vorig jaar door een genereuze particulier aan Kunstmuseum Den Haag werd geschonken.

 

De likeurkaraf van Copier is samen met enkele andere ontwerpen sinds kort te zien in de collectiepresentatie ‘Mondriaan & De Stijl’ in Kunstmuseum Den Haag.

 

www.kunstmuseum.nl

Lees meer

a table.jpg

A TABLE !

Le repas, tout un art

 

Sèvres - Manufacture et Musée nationaux présente l’exposition "À Table ! Le repas, tout un art". Nous mettons les petits plats dans les grands, pour une invitation à un voyage de l’Antiquité à nos jours, gourmand et surprenant. L’occasion de fêter les 10 ans du classement du repas gastronomique des Français par l’UNESCO et les 280 ans de la Manufacture de Sèvres, haut lieu de la création et du patrimoine. L’exposition retrace l’histoire passionnante du repas gastronomique des Français, de l’Antiquité à nos jours. Elle évoque la préparation des mets et leur consommation, les arts de la table et celui de la conversation. Elle convie le visiteur à un tour de tables mettant en scène près de 1000 oeuvres. Elles proviennent en majorité des riches collections du Musée national de céramique de Sèvres et du Musée national Adrien Dubouché de Limoges complétées par les prêts prestigieux d’institutions comme le Musée des Arts décoratifs et de grandes maisons françaises comme Christofle ou Saint-Louis.

 

Du 16 décembre au 6 juin 2020

 

www.sevresciteceramique.fr

 

Lees meer

20-11 Michael Cleff -1 (2).jpg

3M Internationaal

Trio-tentoonstelling met abstracte en monumentale keramische objecten bij Galerie Terra Delft

 

Een tentoonstelling waarbij drie keramisten van statuur bij elkaar komen: unieke objecten van Mieke de Groot, Martin McWilliam en Michael Cleff. Zij tonen beelden die qua kwaliteit corresponderen, maar verschillen in techniek.

 

Mieke de Groot maakt abstracte objecten, uitgevoerd in verschillende kleuren en voorzien van ritmische patronen. Haar autonome werken etaleren haar enorme ervaring met glazuur- en oxidegebruik. Dit manifesteert zich, na het stoken, in een breed scala aan meest matte kleuren. De vormen ogen robuust, terwijl de reliëfpatronen een zekere elegantie en lichtvoetigheid veroorzaken.

 

Martin McWilliam is alom geprezen om zijn pot- en vaasvormen, waarbij hij speelt met de dimensies; zijn werk suggereert een niet bestaande diepte. Het stoken in een houtoven zorgt voor een ‘huid’ die ongecontroleerd getekend wordt. Nu heeft hij de herkenbare vormen versneden en getordeerd teruggeplaatst. Verticale glazen pijlers separeren de elementen van het beeld. Het industrieel ogende glas contrasteert met de grijs-bruine keramiek.

 

Michael Cleff maakt architectonische vormen die kunnen hangen en staan. In deze tentoonstelling is een aantrekkelijke variatie te zien in vorm en kleur. De basis van zijn werk is meestal grijs en hier wordt vervolgens summier kleur aan toegevoegd. Cleff toont naast zijn keramische objecten nu ook een aantal foto’s. Ingelijst en wel tonen zij details van zijn objecten die, geïsoleerd en uitvergroot, associaties met landschappen en de natuur oproepen.

 

4 december ’20 t/m 16 januari ’21

www.terra-delft.nl

 

Lees meer

Rheinischer+Dippewagen1.jpg

Hollandgänger

Westerwald stoneware for the dutch market

 

The artistic stoneware of past art movements rightly enjoys a lot of attention. Unfortunately, stoneware used as packaging for food and tableware from the kitchen and cellar often leads a shadowy existence. Yet everyday life in the age of growing industrialisation, with its rapid technical changes, intellectual-philosophical conflicts and wars, is extremely exciting.  

 

For the first time, objects from the collection of Adri van der Meulen (Rotterdam-Overschie) and Ron Tousain (Zoetermeer) will be presented in the place where they were created. In a captivating way, they reflect the social and economic history of the Westerwald and the Netherlands from around 1800 to the beginning of the 20th century.  

 

Adri van der Meulen, together with Paul Smeele († 2015), had an eye for simple and everyday objects. They both built up a unique collection of Dutch earthenware. In the process, they came into contact with Westerwald stoneware and recognised its importance. Together with Ron Tousain and his passion for the particularly beautiful and individually designed tableware, a completely different view of the centuries-old Dutch-Westerwald relationship was created.  

However, the exhibition extends the trade history even further into the past and goes back to its roots. Archaeological finds from Grenzau and Hillscheid, with their individual decorative elements, prove that goods were made to order for Dutch customers at least since the 17th century. The intertwining of the noble family of the House of Nassau also plays a role here, as Imperial Count Wilhelm of Nassau-Dillenburg (1533-1584) inherited the Principality of Orange in 1544 and his descendant, Wilhelm III of Orange-Nassau, also became King of England in 1689. At that time a large part of the Kannenbäckerland was in the county of Nassau.  

 

The subject of trade practice and transport is given much space in the exhibition. Even over long distances - the stoneware from the Kannenbäckerland reached the whole world via the large ports of Amsterdam, Rotterdam and Antwerp as well as London - order, production, transport and resale were well regulated. Most of the stoneware and raw clay was transported via the nearby Rhine. However, much of it only reached the major trade fairs and markets, in this case Cologne in particular. From there the ceramics were now traded as "Cologne goods". Land transports were mostly carried out with horse teams, called Döppe- or Dippewogn. 

 

Many Westerwalder people sought their fortune in the liberal-minded Netherlands. They went to Holland to sell crockery with the pannier on the back or on small carts and were called "Hollandgänger" in their homeland. Some of them settled down there, married and adapted their name to the country. Some succeeded in becoming big entrepreneurs over generations.

 

26.9.2020 - 5.4.2021

www.keramikmuseum.de

Lees meer

bas van beek.jpg

Bas van Beek

Moord en brand

 

Hoe exclusief is design eigenlijk en waarom zou je designklassiekers niet mogen kopiëren, aanpassen of uitbreiden? Het zijn dit soort vragen die ontwerper Bas van Beek (1974), winnaar van het Stokroos Keramiekstipendium, bezighouden. Zijn werk, dat zich begeeft op het snijvlak van vormgeving, architectuur, beeldende kunst en commercie, doet nogal eens stof opwaaien en dat is precies wat hij wil: discussies ontketenen over de status van hedendaags én historisch design. Van Berlage tot Disney en van wegwerpartikelen tot beroemde oeuvres; Van Beek kopieert, verbouwt, vult aan, breidt uit en geeft ze allemaal hetzelfde podium in zijn eerste museale overzichtstentoonstelling.

 

In designland Nederland is Bas van Beek een vreemde eend in de bijt. In tegenstelling tot anderen begint hij nooit met een leeg vel papier, maar borduurt hij voort op dat wat reeds bestaat. Het toe-eigenen en transformeren van andermans ontwerpen, is voor hem essentieel, een strategie om de status van erfgoed te bevragen en een manier om dit erfgoed te laten voortleven en van nieuwe betekenis te voorzien. 

 

Het zwaartepunt van de tentoonstelling in Kunstmuseum Den Haag ligt op Van Beeks werk in keramiek en glas, oftewel ‘de kunsten van het vuur’ zoals oud-museumdirecteur Hendrik Enno van Gelder ze ooit heeft gedefinieerd en die aan de basis liggen van de collectie toegepaste kunst van het museum. De ondertitel Moord en brand is een knipoog naar deze omschrijving alsook naar de bewust provocerende werkwijze van de ontwerper die regelmatig ‘vadermoord’ pleegt door bestaande ontwerpen naar zijn hand te zetten.

 

Originaliteit versus reproductie
Zo boorde Van Beek in 2008 een discussie aan over de waarde van Dutch Design door de vaas die de Nederlandse ontwerper Hella Jongerius voor IKEA ontwierp te combineren met een van de goedkoopste vazen uit het assortiment van het Zweedse megaconcern (Simulacrum (Hacking IKEA), 2008).  Als verbindingsmateriaal paste hij verpakkingstape toe met de boodschappen ‘breekbaar’ en ‘fragile’, wat nog eens een expliciete verwijzing was naar twee andere vazen van Jongerius: de Long Neck en Groove Bottles.

 

Met de serie Rip-offs uit 2005 leverde Van Beek eveneens kritiek op het fenomeen Dutch Design dat volgens hem steevast vol pretenties in de markt wordt gezet en daardoor de valse indruk wekt van exclusiviteit. Hij reproduceerde tien ontwerpen van anderen (van een via eBay gekochte Empire Strikes Back-theepot tot bekende ontwerpen van onder anderen Wieki Somers en Dick van Hoff), voorzag ze van een monochrome autolak-laag in de standaard kleuren van een CMYK-printer en bood de objecten te koop aan voor een eenheidsprijs van 95 euro. “Designers verwijzen continu naar elkaar zonder hun bronnen te onthullen”, aldus van Beek. “Dat doe ik wel. Dit gaat over originaliteit en de discussie daarover in de kunstwereld.” 

 

Visueel aantrekkelijk en gelaagd
In de tentoonstelling is ook nieuw werk te zien, waaronder een koffieservies dat Van Beek, ondersteund door het keramiekstipendium van Stichting Stokroos, speciaal voor Kunstmuseum Den Haag heeft ontworpen.
Het servies is gebaseerd op stukken uit de collectie van het Kunstmuseum én andere museale collecties. Onder meer een jaren-20-inktpot van De Bazel en een jaren-60-vliegtuigservies naar ontwerp van Joe Colombo en Ambrogio Pozzi hebben model gestaan voor de drie modulaire kop-en-schotels (espresso, koffie en cappuccino). De kop-en-schotels, die gedecoreerd zijn met gestileerde ornamentontwerpen van Berlage, zullen in de loop van 2021 ingezet gaan worden in het museumcafé. Daarmee wordt Van Beeks wens gevolgd om iets te ontwerpen voor een museumcollectie dat “niet alleen voor het depot” bestemd is.

 

Het koffieservies is een onvervalst Van Beek-product: visueel aantrekkelijk en gelaagd. Inmiddels heeft hij een omvangrijk oeuvre opgebouwd van in het oog springende ontwerpen, waarbij het origineel altijd nog in de achtergrond doorechoot. Het overzicht in Kunstmuseum Den Haag biedt bezoekers verrassende handvatten om historische voorwerpen, in het bijzonder de twintigste-eeuwse collectie keramiek en glas van het museum, met andere ogen te bekijken.

 

Over Bas van Beek
Bas van Beek (1974) is opgeleid aan de Willem De Kooning Academie in Rotterdam. Hij was het hoofd van de afdeling designLAB van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam (2009-2013) en doceert momenteel aan de masteropleiding Industrieel Ontwerpen van Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Gelijktijdig met deze tentoonstelling is werk van Van Beek ook te zien in het Stedelijk Museum Amsterdam (Van Thonet tot Dutch Design) en het Van Abbemuseum in Eindhoven (Oog in oog met Gustav Klimt). 

 

Bas van Beek - Moord en brand is de eerste in een reeks van keramiekstipendia die Kunstmuseum Den Haag in samenwerking met Stichting Stokroos de komende jaren organiseert. De tentoonstelling wordt verder mede mogelijk gemaakt door Cor Unum Ceramics en het Stimuleringsfonds Creatieve Industrie.

 

19 december 2020 t/m 24 mei 2021

 

www.kunstmuseum.nl



Lees meer

!cid_image004_jpg@01D6C3EB.jpg

 

Chinees glas in Kunstmuseum Den Haag

Een keizerlijke schat 

 

Nog geen vijf centimeter doorsnede, maar toch zo bijzonder: een dekseldoosje van keizerlijk Chinees glas. Dit werelderfgoed op miniatuurformaat wordt in boeken en artikelen steevast getoond als begin van de Chinese glastraditie. Het ronde doosje is dan ook een van de parels uit de glascollectie van Kunstmuseum Den Haag. Vanaf 19 december is het, samen met zo’n twintig andere voorbeelden van Chinees glas, te zien in de kleine tentoonstelling Chinees glas – Een keizerlijke schat.

 

Chinees glas is wereldwijd heel zeldzaam, omdat China geen drinkglascultuur kent als in Europa waar glaswerk al sinds de Romeinse tijd als drinkgerei wordt gebruikt. Moderne methoden voor glasbereiding worden eind zeventiende eeuw in China geïntroduceerd door materiaaltechnische uitwisselingen met Franse Jezuïeten. Maar anders dan in Europa werd er vanaf dat moment niet getracht om kleurloos, transparant glas te maken. Het werd vooral gebruikt voor de imitatie van andere waardevolle materialen, zoals agaat, bergkristal, granaat, jade, marmer en porselein.

 

De kern van het dekseldoosje in de collectie van Kunstmuseum Den Haag is gemaakt van opaak wit glas dat porselein imiteert. Het is binnen de poorten van de Verboden Stad in Beijing verfijnd gedecoreerd met ‘falangcai’, oftewel ‘emaille kleuren’. Heel bijzonder is het blauwe merk van keizer Kangxi aan de onderzijde. Dat bewijst namelijk dat het kort na de introductie van de Europese glastechniek in China is vervaardigd. Keizer Kangxi, die regeerde van 1662 tot 1722, was namelijk degene die in 1696 een keizerlijke glaswerkplaats liet oprichten in de Verboden Stad. Verder geeft ook de decoratie de uitzonderlijke status van het doosje prijs: geel is in China de kleur van de keizers.

 

Nog altijd bevinden zich een paar duizend glazen objecten in The Palace Museum in de Verboden Stad, maar deze dateren grotendeels uit de perioden van de keizers na Kangxi.  Chinese kunstexperts komen daarom graag ook het dekseldoosje in Den Haag bekijken. Een van hen is Chinees glaxexpert dr. Shelly Xue. Ze reist de hele wereld over om onderzoek te doen naar keizerlijk Chinees glas buiten China. Drie jaar geleden bezocht ze ook Kunstmuseum Den Haag en was enorm onder de indruk van de bescheiden, maar bijzondere glascollectie, en dan met name van het dekseldoosje. Hoog tijd om de schoonheid van dit unieke object, en de deelcollectie Chinees glas, ook te delen met de bezoekers van het museum.  

 

19 december 2020 t/m 24 mei 2021

www.kunstmuseum.nl

Lees meer

Haagse Bluf.jpg

Haagse bluf

Porselein 1776 - 1790

 

Sierlijk en kleurrijk porselein, gemerkt met een ooievaar. Je zou denken dat dit overduidelijk porselein uit Den Haag is, maar eigenlijk is het een staaltje Haagse bluf uit het einde van de achttiende eeuw. Onderzoek in de twintigste eeuw wees namelijk uit dat de decoraties weliswaar zijn aangebracht in de hofstad, maar dat het porselein zelf is geïmporteerd uit onder andere het Duitse Ansbach en het Belgische Doornik. Dat neemt echter niet weg dat het Haagse porselein destijds perfect aansloot op de internationale mode en erg geliefd was. Kunstmuseum Den Haag bezit een grote collectie Haags porselein en toont een ruime selectie in de tentoonstelling Haagse bluf – Porselein 1776-1790.


Crèmepotjes met Haagse stadsgezichten, serviezen met decoraties van vogels en terrines die rijkelijk versierd zijn met bloemen: het is slechts een greep uit de collectie Haags porselein die te zien is in Haagse bluf. Kenmerkend voor dit porselein zijn de sierlijke rococostijl, neoclassicistische Lodewijk XVI-elementen en decoraties in voornamelijk fuchsia en groen. Haags porselein werd tussen 1776 en 1790 geproduceerd in een van de vier porseleinfabrieken die vanaf de tweede helft van de achttiende eeuw in Nederland werden opgericht, toen door heel Europa het geheim van het porselein maken was ontrafeld en verspreid. De fabriek in Den Haag werd geleid door de Duitse familie Lijncker en was voortgekomen uit een in 1772 opgerichte winkel in keramiek en textiel. Vanaf 1776 begon de familie met het decoreren van porselein waarvoor voornamelijk Duitse schilders werden aangetrokken. Als fabrieksmerk werd de Haagse ooievaar gevoerd.


Anton Lijncker probeerde in 1778 een octrooi te verkrijgen van de Staten van Holland om hem het alleenrecht tot porseleinproductie in de provincie en een aantal belastingvrijstellingen te geven. Toen deze verzoeken werden behandeld, bleek de fabriek helemaal geen porselein te vervaardigen, ook al beweerde Lijncker dat wel. De verzoeken werden dan ook afgewezen en zijn nooit opnieuw ingediend. Reden om aan te nemen dat de werkwijze later niet is veranderd. Ook niet nadat de porseleinfabriek naar een groter pand aan de Dunne Bierkade verhuisde. Bronnenonderzoek in de twintigste eeuw bevestigde dit en er zijn bovendien ook nooit ovens gevonden op de plek waar de fabriek heeft gestaan. Tegenwoordig wordt Haags porselein dan ook omschreven als ‘porselein dat in Den Haag is gedecoreerd’.


Haags porselein is bij verzamelaars nog altijd geliefd en het is ruim vertegenwoordigd in diverse musea in binnen- en buitenland. De collectie van Kunstmuseum Den Haag is een van  de belangrijkste. In 2014 is de collectie dankzij de steun van de Stichting Hollands Porselein verrijkt met een set van tien crèmepotjes met Haagse stadsgezichten, waaronder van het Lange Voorhout en het Mauritshuis. Deze zijn ook te zien in Haagse bluf. De Rotterdamse firma Snijders & Co zal speciaal voor deze tentoonstelling handbeschilderd behang maken, geïnspireerd op Haags porselein met de ooievaar als centraal middelpunt. 


19 december 2020 t/m 24 mei 2021

www.kunstmuseum.nl

Lees meer

« Vorige123456...19Volgende »

 Cover 244 voor website.PNG

Nummer 244

 

Inhoudsopgave nummer 244 (2020/3):

Van Romeins gifflesje naar vroegmoderne foproemer
Hoe een Amsterdamse glasvondst de glasgeschiedenis een klein beetje herschreef
Michel Hulst

Valckenieren, Fonteinen en Forten
Het Valckenier wapenporselein en grisaille
Hester J.E.M.C. Valckenier Kips

Het einde van een principieel bedrijf
Het doek is gevallen, 104 jaar kunstnijverheidsglas in Leerdam
Thimo te Duits en Job Meihuizen

Verzamelaars favoriet
Elzeba Kleis, Chris Reinewald, Gerrit van Duijvenbode, Ger de Ree

Vreemde vogels aan de wand
Een 'vogelbord' uit de opgraving Sluis Wallengebied en zijn culturele context
Sebastiaan Ostkamp

Ontvaasde onstuimigheden
Van Achterberghprijs voor Babs Haenen
Chris Reinewald

 

 

Inhoud/lid worden

© Vormen uit vuur