Home

DSC03823 (557 x 600).jpg

In Memoriam Anny Wafelman-Morpurgo (1931-2019)

 

Op vrijdag 12 april is Anny Wafelman-Morpurgo in Amsterdam op 88-jarige leeftijd overleden. Anny, geboren in Amsterdam op 9 januari 1931 was de vierde en laatste generatie van een befaamd geslacht van Amsterdamse antiquairs. Het ontstaan van de firma Joseph M. Morpurgo, de eerste firmant en naamgever, haar overgrootvader, ging terug tot 1869. Al in de jaren dertig van de vorige eeuw en in de naoorlogse jaren was de firma Morpurgo een 'instituut', een van de belangrijkste antiquairs in het land. Zij waren medeoprichter van de VHOK (1911), de Delftse Antiekbeurs (1949) en leverancier van topstukken aan grote verzamelaars en belangrijke musea in binnen- en buitenland.

 

Anny leerde in de jaren vijftig van de vorige eeuw het vak van haar vader Lion (1900-1957), een begaafd antiquair met een enorme en heel brede kennis van zaken en een goed 'oog'. Maar misschien nog wel veel belangrijker dan de brede kennis van vader en dochter was hun kunstzinnige kant. Vader kon goed tekenen en wist daarom wanneer een stuk kwalitatief boven het gemiddelde uitstak, zijn artistieke aanleg gaf hem een goede kijk op kunstvoorwerpen op een manier die men als 'smaak' zou kunnen omschrijven. Deze eigenschap erfde Anny van hem. Na haar middelbare school ging Anny naar de kunstnijverheidsschool in de Gabriël Metsustraat, de school die uiteindelijk, in een nieuw gebouw, de Gerrit Rietveldacademie zou worden. Daar werd haar artistieke aanleg verder ontwikkeld.

 

Anny was 9 jaar oud toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, een verschrikkelijke tijd voor haar en haar ouders. De zaak kreeg een Verwalter (een zetbaas van de Duitsers) en de zeggenschap van vader Lion werd almaar meer ingeperkt. Ten slotte werd Anny met haar ouders Lion en Rebecca Morpurgo-Natkiel in 1943 naar het interneringskamp in Westerbork gestuurd en vervolgens afgevoerd naar Theresienstadt. Zij overleefden de oorlog, maar het heeft haar leven en dat van haar ouders getekend.  

Vader overleed, nog jong, in 1957 en moeder en dochter moesten beslissen of zij de zaak zouden continueren, meedoen aan de Delftse antiekbeurs, nieuwe voorwerpen aankopen etc. Zij besloten om het één jaar te proberen en toen dat jaar goed was verlopen, hebben zij doorgezet en daarmee de zaak nog bijna zestig jaar kunnen openhouden. Zij hadden, zeker in de beginjaren, lang niet van alle soorten antiek die zij voerden, voldoende verstand, moeder Morpurgo had tot dat moment wel de boekhouding gevoerd, maar zich nooit met de inkoop bemoeid en Anny was pas 26 jaar oud en stond op het punt om met Henk Wafelman te trouwen. Die problemen hebben zij op een elegante wijze opgelost: als er uit de voorraad iets werd verkocht, werd zelden het beste stuk dat zij op dat gebied hadden, aangeboden. Na de transactie werd vervolgens een soortgelijk voorwerp op een veiling, maar veel vaker bij een collega antiquair weer ingekocht. Het kwaliteitsniveau waar naar werd gestreefd, was het beste stuk dat zij nog op voorraad hadden, het liefst nog door 'pa' gekocht. Dan waren ze zeker van authenticiteit en kwaliteit. Zo waren er tot voor kort op elk gebied nog 'superstukken' zilver, Duits en Hollands porselein, Delfts aardewerk en Chinees porselein, die nog door vader Lion waren gekocht. Het kwaliteitsniveau van vader Lion was de standaard die op die manier jaar in jaar uit kon worden hooggehouden.

Aan de Delftse antiekbeurs hebben zij tot het laatste jaar met veel ambitie bijgedragen en vervolgens heeft de firma met succes aan de PAN in Amsterdam meegedaan.

Moeder overleed in 1993 en na enkele jaren heeft Anny besloten de winkel aan het Rokin te sluiten. Boven de zaak gaan wonen was geen optie, personeel in de vorm van een winkelassistent(e) evenmin. De chaos van de graafwerkzaamheden voor de metro zagen zij, terecht, als een groot probleem voor de clientèle. Er werd een groot huis aan de Herengracht ingericht als winkel/gesloten huis, dat zo groot was dat Anny en Henk er met gemak bij konden wonen. Daar is het bedrijf nog vijftien jaar voortgezet.

 

Met het overlijden van Anny behoort de oudste algemene antiekzaak in Nederland nu definitief tot het verleden. We zullen haar allemaal heel erg missen. 

 

JDvD 15-07-2019

Lees meer

De Valkuil van de Kunde.jpg

De Valkuil van de Kunde

Glaskunst van Bernard Heesen en Nienke Sikkema

 

Deze zomer is de museumtuin van het Nationaal Glasmuseum gevuld met fantastisch en kleurrijk glas, ontsproten uit de bijzondere wisselwerking tussen Bernard Heesen en de jonge, getalenteerde Nienke Sikkema. De Valkuil van de Kunde is het resultaat van een onderzoek naar de vraag in hoeverre techniek en kunde van het glasblazen bepalend is voor het eindresultaat. De titel van de tentoonstelling weerspiegelt de voor Bernard Heesen steeds aanwezige verleiding om – na 30 jaar werken met glas – te vervallen in makkelijke trucs en technische hoogstandjes. Bij werken met glas is het voor de kunstenaar noodzakelijk om de techniek van het glasblazen perfect te beheersen, in samenwerking met het team. Tegelijkertijd is het streven naar die perfectie volgens Bernard Heesen hetgeen dat glas soms zo koud, onpersoonlijk en bewegingsloos kan maken. Die valkuil probeert hij dan ook al dertig jaar te omzeilen.

 

 Nienke Sikkema, net afgestudeerd aan de Koninklijke Academie in Den Haag, wilde het glasblazen leren in het atelier van misschien wel de meest experimentele glasblazer van Nederland: Bernard Heesen. Terwijl Sikkema de techniek van het glasblazen onder de knie kreeg, werd Heesen geïnspireerd door haar talent, haar open blik, maar vooral ook door haar vrolijke onkunde. Kennis doorgeven werd tegelijkertijd kennis verversen en verbreden en aldus ontstond een verrassende chemie tussen meester en leerling.

 

De Valkuil van de Kunde maakt glashelder hoe waardevol het is als meester en leerling elkaar wederzijds inspireren en uitdagen.  

 

20 juli t/m 3 november 2019

Nationaal Glasmuseum

Lingedijk 28-30

 

4142 LD Leerdam   

00345-614960

 

www.nationaalglasmuseum.nl

 

Lees meer

finissage gestolde dromen.jpg

Finissageweekend Gestolde Dromen

 

Feestelijke afsluiting op zaterdag 13 en zondag 14 juli

 

Glaskunstexpositie Gestolde Dromen beleeft dit voorjaar zijn tiende editie. In 2009 bedachten de eigenaren van Kunstconsult, Wiljan Versteeg en Belinda Visser, deze poëtische titel voor een verkoopweekend van 20ste-eeuws glas. Vazen met onderwaterdecors van Willem Heesen en objecten uit de Noordzeecollectie van Andries Copier waren de inspiratiebronnen voor deze naam. De respons op de eerste editie was zo groot, dat Gestolde Dromen in het afgelopen decennium kon uitgroeien tot een grote jaarlijkse verkoopexpositie, waar liefhebbers van glaskunst uit de 20ste eeuw naar uitkijken vanwege zijn omvang en kwaliteit.

 

zaterdag 13 & zondag 14 juli

13.00 – 17.00 uur

 

www.kunstconsult.com

Lees meer

glas-in-lood-1.-foto-fabian-samidjono. (383 x 600).jpg

Schenking glas-in-loodramen Fries Museum

 

Dankzij een schenking heeft het Fries Museum twee glas-in-loodramen toegevoegd aan zijn collectie. De 17de-eeuwse ramen zijn afkomstig uit Wiarda State in Goutum. Op de ramen zijn de namen en familiewapens van Bauck van Eminga en Aelcke van Galama te zien. De ramen zijn nog tot en met 15 september te zien in de tentoonstelling Verzameld werk: de rijke collectie van Friesland.

 

Eeuwenlang hebben op Wiarda State belangrijke Friese families gewoond. In 1882 werd het landhuis afgebroken en in de loop der tijd hebben de nazaten van de laatste bewoners stukje bij beetje de inboedel aan het museum geschonken. Onderdelen van het gebouw zijn verspreid geraakt en vier glas-in-loodramen zijn in Delft terechtgekomen. Twee daarvan zijn nu aan het Fries Museum geschonken.

 

foutje

Voor de afbraak werd het huis vastgelegd door tekenaar Albert Martin. Ook de ramen zijn tot in detail nagetekend. Daarop is te zien dat de familiewapens omgedraaid zijn. De tekenaar had het echter bij het rechte eind: toen de ramen tijdens de sloop van Wiarda State beschadigd raakten, zijn ze gerestaureerd en werden de wapens per ongeluk verwisseld.

 

zeldzame beker

In het landhuis hingen ook glas-in-lood ramen met daarop Frans van Eminga en Feyo van Aylva, de echtgenoten van Bauck en Aelcke. Frans van Eminga is geen onbekende van het museum. Zijn naam staat ook op de zeldzame glazen beker uit 1599, die het museum onlangs van de Ottema-Kingma Stichting in bruikleen kreeg. In de beker zijn 22 namen van Friese edellieden gegraveerd. Waarschijnlijk werd de beker gebruikt om op de verloving van Tjerck van Heerma en Lucia van Walta te proosten. Zowel de ramen als de beker zijn te zien in de tentoonstelling Verzameld werk: de rijke collectie van Friesland.

 

 

https://www.friesmuseum.nl/

 

foto: Fabian Samidjono

Lees meer

maurice-marinot-le-stanze-del-vetro.jpg

Maurice Marinot, The Glass 1911-1934

LE STANZE DEL VETRO, Venice

Curated by Jean-Luc Olivié and Cristina Beltrami

 

25 March — 28 July 2019   

 

The spring exhibition at LE STANZE DEL VETRO is dedicated to the great French artist who paved the way to much contemporary glassmaking. It is the first international tribute to this great glass craftsman.

 

The exhibition highlights the incredible originality of the French glassmaker-artist with more than 200 works and numerous preparatory drawings, from his first enamelled works to glass pieces personally blown and shaped with extraordinary skill and endless inventive capacity.

 

The exhibition ‘Maurice Marinot. The Glass, 1911-1934′ recounts the fundamental role of Marinot in the history of modern and contemporary glass, yet to be thoroughly acknowledged by the public.

 

LE STANZE DEL VETRO is both a cultural project and an exhibition space on the Island of San Giorgio Maggiore and it is dedicated to the study and the exhibition of modern and contemporary forms of the glass art.

 

Free entrance to LE STANZE DEL VETRO and guided tours, educational workshops and special events for families are scheduled for each exhibition.

 

https://lestanzedelvetro.org/en/

 

photo: Flask, Spring, 1920. Paris, © Eric Emo / Petit Palais / Roger-Viollet

 

Lees meer

het beloofde land1 (2).jpg

Het Beloofde Land: lezing door Prof. Jonathan Holslag, met Berend Strik en Hans van Houwelingen

 

Zondag 23 juni Paradiso

 

‘Isolationisme is weliswaar een natuurlijke reflex in tijden van onveiligheid, maar ook symptomatisch voor tanende beschavingen.’ - Jonathan Holslag

 

In deze lezing gaat politicoloog en schrijver Jonathan Holslag in op de oorzaken van de huidige maatschappelijke nervositeit rondom migratie, en betoogt waarom het volgens hem geen zin heeft om een muur te bouwen.

 

Glas in lood

 

Deze lezing vindt plaats ter gelegenheid van de opening van Het Beloofde Land, het nieuwste glas-in-loodraam van beeldend kunstenaars Berend Strik en Hans van Houwelingen. Het raam verbeeldt een boot met vluchtelingen die vanuit Afrika de oversteek maken naar Europa. Sinds 1993 werken de beeldend kunstenaars aan een serie glas-in-loodramen over de Moderne Moraal.

 

De ramen bevinden zich in de grote zaal van Paradiso en vervangen de oude glas-in-loodramen die oorspronkelijk door de Vrije Gemeente in het gebouw waren geplaatst. Elk nieuw raam reflecteert op een hedendaagse ontwikkeling die nieuwe morele kwesties aan de orde stelt. Zo zijn er ramen over de schepping, de liefde, het werk, de natuur en de dood. De thema’s worden vertaald naar hedendaagse kwesties als het homohuwelijk, het eerste gekloonde schaap, de positie van de vrouw en euthanasie.

 

Hans van Houwelingen zal een inleiding geven over het nieuwste raam in deze serie. Na afloop is er een borrel in de kelder van Paradiso.

 

Zondag 23 juni Paradiso

Zaal open 10:00, Aanvang 10:30

 

https://www.nemokennislink.nl/activiteiten/het-beloofde-land/

 

Lees meer

Lijf & Beeld.jpg

Lijf & Beeld in Kunstcentrum Ten Bogaerde, Koksijde

 

The exhibition combines and confronts a selection of key works of George Grard with works and installations by seven contemporary artists. With works by Laure Foret, Susanna Inglada, Athar Jaber, Enrique Marty, Stefan Papco, Peter Rogiers and Anne Wenzel. Anne Wenzel will present a large scale installation of her recent work Under Construction.

 

The exhibition is curated by Els Wuyts.

 

22 June - 22 September

Kunstencentrum Ten Bogaerde

Koksijde

Belgium

 

https://www.koksijde.be/kunstencentrumtenbogaerde

 

Lees meer

Pauline Wiertz Delfts Blauwe gouden pindacollier, keramiek.jpg

Pauline Wiertz (1955-2019), herinnerd

 

Trots was ze op haar Delfts blauw met gouden doppinda-collier. Koningin Máxima had het sieraad gekocht om het te dragen als ze over microkredieten praat. Pauline Wiertz’ mild humoristische symboliek was begrepen.

 

Als kunstenaar speelde Wiertz graag met ‘goede’ of ‘slechte’ smaak. In 1995 was ze ‘klaar met het functionalisme’ waarvoor Jan van der Vaart haar volgens Bauhaus-traditie aan de Rietveld Academie had opgeleid. Ze ging gieten met gipsmallen – wat zij eerder juist verafschuwde – en gebruikte plaatjestransfers om de vormen te versieren. Alledaagse vormen, afgegoten van kippenpoten, krabbenscharen, eieren, venkels, kalebassen, artisjokken, bamboescheuten, aardappelen, ja zelfs koi-karpers.

 

Hiermee bouwde ze licht-surrealistische miniatuur-installaties, vaak getoond in Aziatische kastjes, getimmerd door haar man Ron Zijlstra. Door werkverblijven in Japan en China hield Wiertz van gedecoreerd Oosters porselein. Vanuit hun tweede huisje in de Franse porseleinstad Limoges ontdekte zij op bric-à-brac-markten de ‘Rocambolesque’, een overrijp soort barok. Het inspireerde haar tot ‘stapelingen-des-overvloeds’ met een technische perfectie die zich moeiteloos kan meten met klassieke rococo van oude Europese koningshuizen.

Haar atelier aan het WG-plein in Amsterdam richtten Wiertz en Zijlstra als Wunderkammer in. Hier ontving ze verzamelaars en gaf beginnende keramisten les. Gastvrij, gul, geestig, gedreven.

 

Verleden jaar maart vierde Pauline Wiertz met een expositie op het WG-terrein haar werkzame leven. Symboliek was iets om mee te spelen in plaats van er zwaarwichtige cultuurtheorieën aan te verbinden. Net zo vond Wiertz haar ziekte geen gespreksonderwerp. Dus hing ze een wand vol met vrolijk gekleurde kreeftjes.

 

Chris Reinewald

Lees meer

vallauris 2019 1.png

Vallauris 2019

Biennale Internationale de Céramique Contemporaine

29 juin - 4 novembre 2019

 

Notre monde change, nos modes de vie évoluent, la technique bouscule notre quotidien. Quel médium autre que la céramique pour incarner au fil du temps les métamorphoses de notre époque et les palpitations sensibles de nos vies? Raconter le monde à mesure qu’il se construit, forger les imaginaires qui vont l’enrichir, sensibiliser aux réalités ociales, et contribuer à écrire le récit d’une époque, telle est l’ambition de VALLAURIS

2019, Biennale internationale de céramique contemporaine qui se déroulera du 29 juin au 4 novembre prochain.

 

Avec l’Italie comme pays invité, la Biennale, mettra à l’honneur le foisonnement créatif de notre voisin européen où céramique et innovation riment avec vie quotidienne.

 

 

Musée Magnelli, Musée de la Céramique

Place de la Libération, 06220 Vallauris, France

 

6€ plein tarif / 3€ tarif réduit /

Gratuit jusqu’à 18 ans & 1er dimanche du mois

 

Lees meer

MfAK Bildarchiv_22161 (600 x 400).jpg

Keramikmarkt Leipzig im Grassi

15.6. und 16.6., jeweils 10 - 18 Uhr

 

In den begrünten Innenhöfen des Grassimuseums Leipzig findet am 15. und 16. Juni zum sechsten Mal in Folge der KERAMIKMARKT LEIPZIG IM GRASSI statt. Insgesamt 58 von einer Jury ausgewählte Keramiker/-innen aus Großbritannien, Polen und dem deutschsprachigen Raum verkaufen aktuelle Arbeiten. Das Angebot reicht von gut gestalteter Gebrauchskeramik über freie künstlerische Arbeiten bis hin zu Porzellanobjekten.

 

So stehen zarte Teeschalen neben figürlichen Keramiken, farbenfrohem Kindergeschirr und Schmuck aus Porzellan. Unterschiedliche Herstellungsund Brenntechniken wie Raku und Salzbrand sind vertreten. Der KERAMIKMARKT LEIPZIG IM GRASSI vergibt zum vierten Mal einen Preis der Galerie terra rossa e.V. für die drei besten Einreichungen zum Thema „Hommage an das BAUHAUS“. Prämiert werden Arbeiten mit Preisgeldern in Höhe von insgesamt 1.000 Euro. Die Preisträger- und sämtliche Wettbewerbsstücke werden während des Keramikmarktes in der Pfeilerhalle des Grassimuseums präsentiert.

Wer selbst einmal an der Töpferscheibe sitzen oder sich beim freien Gestalten mit Ton ausprobieren möchte, ist dazu an beiden Tagen ebenso herzlich eingeladen.

 

Veranstaltungsort:

KERAMIKMARKT LEIPZIG IM GRASSI

Johannisplatz 5 - 11, 04103 Leipzig

15.6. und 16.6., jeweils 10 - 18 Uhr

Eintritt ist kostenfrei.

 

Veranstalter:

Kunstverein und Keramikgalerie terra rossa e.V., Tel.: 0341/9904399

www.terra-rossa-leipzig.de

Lees meer

« Vorige123456...12Volgende »

cover tbv website.PNG

Nummer 240

 

Inhoudsopgave nummer 240 (2019/2):

De firma Bouvy (1854-1926)
Een kleine geschiedenis van een vergeten Dordtse glasfabriek
Laura Roscam Abbing

Een vitrica-glasraam met een theosofische duiding
Antoine Verschuuren

Opperste perfectie van een tedere purist
Geert Lap in het Design Museum Den Bosch
Chris Reinewald

Van oorlogsmonument tot restauratieobject
Het gedenkraam van Willem Witjens voor de firma S.A. Vles & Zonen te Rotterdam
Jef Schaeps

Venster naar het verleden
Onderzoek naar een depositie van glas uit de vijftiende tot de zeventiende eeuw in Oldenzaal
Jacobine Melis

Een schat aan scherven
Tentoonstelling in Roermond over de grootste Nederlandse glasvondst ooit
Gerard van de Garde

 

Inhoud/lid worden

© Vormen uit vuur